Арғамчини сим ҳамчун ҷузъи муҳими борбардор ва интиқол- дар мошинҳои борбардор, лифтҳо, пулҳо, истихроҷи маъдан ва муҳандисии баҳрӣ васеъ истифода мешавад. Фаъолияти он бевосита ба бехатарӣ ва мӯҳлати хидматрасонии таҷҳизот таъсир мерасонад ва интихоби дуруст ва нигоҳдории онро муҳим мегардонад. Дар ин мақола принсипҳои интихоби ресмони сим, навъҳои маъмул, чораҳои эҳтиётии истифода ва усулҳои нигоҳдорӣ муфассал хоҳад шуд.
I. Принсипҳои интихоби ресмони сим
Интихоби ресмони симӣ баррасии ҳамаҷонибаи муҳити корӣ, шароити сарборӣ ва талаботи бехатариро талаб мекунад. Аввалан, диаметри ресмони сим, дараҷаи қувват ва навъи сохтор бояд дар асоси шароити воқеии корӣ муайян карда шавад. Масалан, ҳангоми корҳои борбардорӣ ресмонҳои симӣ бояд ба шиддати назаррас тоб оваранд, аз ин рӯ ба-матои баланд ва фарсудашавӣ-тобовар афзалият дода мешавад. Дар таҷҳизоти дақиқ, ба монанди лифтҳо, чандирӣ ва кори ҳамвор муҳимтар аст.
Дуюм, интихоби ресмонҳои симӣ инчунин ба назар гирифтани муқовимат ба зангзании онҳоро талаб мекунад. Дар муҳитҳои намнок, пошидани намак- ё аз ҷиҳати кимиёвӣ зангзананда, ресмонҳои сими галванӣ ё аз пӯлоди зангногир барои устувории беҳтар бартарӣ дода мешаванд. Илова бар ин, самти гузоштан (аз чап{3}}даст ё рост-даст) ва шумораи риштаҳои ресмон (масалан, 6×19, 6×37 ва ғ.) ба чандирӣ ва муқовимат ба гардиши он таъсир мерасонад ва бояд мувофиқи сенарияи мушаххаси татбиқ мувофиқ бошад.
II. Намудҳои маъмули ресмони сим
Аз рӯи сохтораш ресмони симро ба намудҳои гуногун тақсим кардан мумкин аст. Намудҳои маъмул иборатанд аз:
6×19 ресмони сим: аз 6 риштаи 19 сими пӯлод дар як ришта иборат аст. Он қувват ва муқовимати фарсудашавии баландро пешниҳод мекунад ва барои амалиёти умумии борбардорӣ ва кашиш мувофиқ аст.
6×37 ресмони симӣ: Инчунин аз 6 ришта сохта шудааст, аммо бо 37 сими пӯлод дар як ришта, он чандирии бештар пешкаш мекунад ва барои барномаҳое мувофиқ аст, ки хамкунии зуд-зудро талаб мекунанд, ба монанди механизми бардорандаи лифтҳо ва кранҳо.
Ресмони сими галванӣ: Ин ресмони сими галванӣ муқовимати қавӣ ба зангзаниро пешниҳод мекунад ва барои муҳити беруна ё намӣ мувофиқ аст.
Ресмони сими пӯлоди зангногир: Аз пӯлоди зангногир сохта шудааст, он муқовимати аъло ба зангзаниро пешниҳод мекунад ва одатан дар барномаҳои махсус ба монанди саноати кимиё, хӯрокворӣ ва муҳандисии баҳрӣ истифода мешавад.
Намудҳои гуногуни ресмонҳои симӣ аз рӯи иқтидори борбардорӣ, чандирӣ ва мӯҳлати хидмат- фарқ мекунанд, аз ин рӯ раванди интихоб бояд дар асоси ниёзҳои мушаххас бодиққат баррасӣ карда шавад.
III. Эҳтиёткорӣ барои истифодаи ресмонҳои сим
Дар вакти истифода бурдани ресмонхои симдор ба коидахои зерини бехатарй катъиян риоя кунед:
Аз сарбории зиёдатӣ канорагирӣ кунед: ресмонҳои симӣ иқтидори бори-маҳдуд доранд. Ҳангоми истифода, боварӣ ҳосил кунед, ки сарбории корӣ аз 80% қувваи номиналии шикаста зиёд набошад, то шикастан аз сабаби изофабор пешгирӣ карда шавад.
Пешгирӣ кардани абрешим ва шикастан: Ҳангоми кашидани ресмонҳои симӣ дар шкивҳо ё барабанҳо, итминон ҳосил кунед, ки радиуси каҷ ба талабот мувофиқат мекунад, то аз шикастани сим дар натиҷаи каҷ ё майдакунии аз ҳад зиёд пешгирӣ карда шавад.
Аз тамос бо ашёи тез худдорӣ кунед: ресмонҳои симро аз кунҷҳои тез дур нигоҳ доред ва дар ҳолати зарурӣ сарпӯшҳои муҳофизатӣ насб кунед, то буридан ва абрешимро пешгирӣ кунед.
Аз буриш ё гиреҳ худдорӣ намоед: Ҳангоми истифода ресмонҳои симро рост нигоҳ доред ва аз печидан ё гиреҳ худдорӣ намоед, зеро ин ба қувват ва мӯҳлати хизмати онҳо таъсири ҷиддӣ мерасонад.
IV. Усулҳои нигоҳдории ресмонҳои симӣ
Таъмини илмй метавонад мухлати хизмати ресмонхои симро хеле дароз кунад. Тадбирҳои асосӣ иборатанд аз:
Санҷиши мунтазам: Арғамчинҳои сим бояд мунтазам тафтиш карда шаванд, то симҳои шикаста, фарсудашавӣ, занг ё деформатсияро тафтиш кунанд. Агар шумораи симҳои кандашуда аз меъёрҳои бехатарӣ зиёд бошад, онҳо бояд фавран иваз карда шаванд.
Молдан ва нигоҳдорӣ: Арғамчинҳои симӣ аз сабаби соиш ҳангоми истифода тадриҷан фарсуда мешаванд. Истифодаи мунтазами равғани махсуси молиданӣ метавонад соиши байни симҳоро коҳиш диҳад, фарсудашавиро ба таъхир андозад ва зангзаниро пешгирӣ кунад.
Тозакунӣ ва пешгирии занг: Арғамчинҳои симӣ бояд тоза ва аз равған, лой ё моддаҳои зангзананда тоза нигоҳ дошта шаванд. Ҳангоми истифода дар муҳити намӣ, бояд чораҳои мукаммали пешгирии зангзанӣ андешида шаванд, ба монанди пошидани равғани зангногир- ё истифодаи ресмонҳои сими галванӣ.
Нигаҳдории дуруст: Ҳангоми истифода нашудан, ресмонҳои симро бояд дар муҳити хушк ва хуб вентилятсияшуда нигоҳ доштан лозим{0}}то аз тамос бо моддаҳои зангзананда пешгирӣ карда шавад. Барои пешгирии деформатсияе, ки дар натиҷаи нигоҳдории дарозмуддат ба вуҷуд омадааст, печи дурустро истифода бурдан лозим аст.
Хулоса
Арғамчинҳои симӣ ҷузъҳои муҳими борбардор- буда, интихоб ва нигоҳдории онҳо бевосита ба бехатарии таҷҳизот ва кормандон таъсир мерасонанд. Муҳлати хизматрасонӣ ва эътимоднокии ресмонҳои симро тавассути интихоби илмӣ, истифодаи стандартӣ ва нигоҳубини мунтазам беҳтар кардан мумкин аст. Дар барномаҳои воқеӣ, нақшаи оқилонаи идоракунии ресмони сим бояд дар асоси шароити мушаххаси корӣ таҳия карда шавад, то кори бехатар ва самаранокро дар тамоми давраи ҳаёти худ таъмин кунад.
